ΜΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΘΕΣΗ

Αυτήν τη στιγμή διεξάγεται ένα μπρα ντε φερ εις ό,τι αφορά την (δημοσκοπική έστω) απήχηση της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα. Εντός του προσεχούς διαστήματος θα κριθεί ποια από τις δύο δυνάμεις θα νικήσει στο μπρα ντε φερ δημιουργώντας υπέρ της ρεύμα.

Από τη μια πλευρά η Ν.Δ. ηγείται των δυνάμεων του μνημονιακού μπλοκ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ενώ ταυτοχρόνως εκφράζει το σύνολο των αστικών δυνάμεων, κάνοντας μάλιστα μια ακροδεξιά στροφή και στη ρητορική της και στη διακυβέρνησή της, πρωτοφανή για τα δεδομένα της μεταπολίτευσης. Ο αυταρχισμός, η κινδυνολογία, οι εκβιασμοί, η καταστολή και η εξαπάτηση βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των «επίστρατων» του κ. Σαμαρά.

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς όμως να ηγείται ενός ευρύτερου αντιμνημονιακού μπλοκ, διότι οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, διαφορετικές μεταξύ τους, δεν σχηματίζουν μέτωπο. Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες, εκφράζοντας κυρίως τον λαϊκό κόσμο της πατριωτικής (με ολίγα ψήγματα εθνικισμού) δεξιάς, θα μπορούσαν να συνομιλήσουν για ορισμένα θέματα με τον ΣΥΡΙΖΑ αναλόγως των εξελίξεων, αλλά όχι ακόμα, διότι κάτι τέτοιο θα εξέθετε τα δύο κόμματα στα μάτια εκείνων των ψηφοφόρων τους που τα επιλέγουν χωρίς να έχουν απαλλαγεί από τα στερεότυπα της προπαγάνδας. Μάλιστα αυτή

η προπαγάνδα του συστήματος που αποδέχεται, προβάλλει κι επαινεί τη συνεργασία δεξιάς - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, θα ξεσήκωνε μεγάλο ντόρο και εύκολα θα πλευροκοπούσε και θα υπερφαλάγγιζε ως ανόσια κάθε προσπάθεια συνεννόησης της αριστερής με τη δεξιά αντιπολίτευση.

Δεν είναι λογικό παράδοξο, ούτε ανήθικο, είναι απλώς δυνατόν, λόγω της ισχύος της προπαγάνδας, να μπορεί μια ανίερη «Ιερή Συμμαχία» όπως αυτή της Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ (ένας ακόμα δηλαδή μεταμορφισμός του δικομματικού μονοκομματισμού) να στιγματίζει ως ανόσιο αυτό που κάνει η ίδια, αν το κάνουν άλλοι. Πόσω μάλλον που η ενδεχόμενη συμμαχία των άλλων θα ήταν το ακριβώς αντίθετο μιας ανίερης συμμαχίας, δηλαδή ένα μίνιμουμ πρόγραμμα που θα ετίθετο υπό την βάσανον της έγκρισής του απ’ τον λαό. Προεκλογικώς. Κι όχι μετεκλογικώς. Οπως έπραξαν οι Σαμαροκουβελοβενιζέληδες.

Αλλά αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ηγείται ενός αντιμνημονιακού μετώπου, δεν συμμετέχει επίσης και σε ένα Αριστερό Μέτωπο. Το ΚΚΕ, για λόγους που δεν θα αναλύσουμε στο παρόν σημείωμα, καθώς και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρούν, τουλάχιστον για την ώρα, ότι ένα τέτοιο μέτωπο δεν πρέπει να δημιουργηθεί, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια αναξιόπιστη δύναμη, ένα νέο ΠΑΣΟΚ που η ύπαρξη και η δράση του αποτελούν ανάχωμα στην αυθεντική ριζοσπαστικοποίηση του λαού.

Με έναν λόγο, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στ’ αλώνι μόνος του.

Το τι είναι και το τι δηλώνει ότι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ζητούμενο αυτήν τη στιγμή, το μεγάλο ζητούμενο! Αυτό είναι που θα κρίνει την έκβαση του μπρα ντε φερ, δημιουργώντας στη συνέχεια το ρεύμα υπέρ της μιας ή της άλλης δύναμης, που θα μας πάει έως τις επόμενες εκλογές. Οι οποίες θα γίνουν σύντομα. Διότι, αν πάρει κεφάλι η Ν.Δ., θα σπεύσει να το κεφαλαιοποιήσει. Αν πάλι συντριβεί απ’ την ίδια της την πολιτική, θα συρθεί σε νέες εκλογές εκ των πραγμάτων.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια αριστερή, ριζοσπαστική φιλολαϊκή δύναμη (και κατά τη γνώμη μου είναι), τότε για πρώτη φορά μετά το 1949 στην Ελλάδα ένα αριστερό κόμμα, μια φιλολαϊκή δύναμη, πλησιάζει προς την εξουσία για να την ασκήσει υπέρ του λαού, διά του λαού, με τον λαό.

Για να γίνει αυτήν τη στιγμή (του μπρα ντε φερ) κάτι τέτοιο αντιληπτό από τον λαό και να τύχει της επιδοκιμασίας του, μάλιστα όχι μόνον της εκλογικής αλλά και της αγωνιστικής -κυρίως αυτής- πρέπει αμέσως να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη δημοσιότητα (μάλιστα προς διαβούλευσιν) το νέο του κυβερνητικό πρόγραμμα αναλόγως των εξελίξεων διαμορφωμένο. Αυτό το πρόγραμμα δεν πρέπει απλώς να θεραπεύει κενά, ελλείψεις και ασάφειες του προηγούμενου, αλλά να

προχωρά με πάσαν ειλικρίνεια μπροστά στα μάτια και τα αυτιά του λαού σε προτάσεις για λύσεις στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί παντού.

 

Με λακωνικό, δηλαδή σύντομο και μεστό, τρόπο ο λαός πρέπει να πληροφορηθεί πεντακάθαρα για όσα πρόκειται να πράξει ο ΣΥΡΙΖΑ, αν κυβερνήσει· για τα πάντα: από τα περί το Μνημόνιο έως το μεταναστευτικό. Από τα εθνικά θέματα, την εξωτερική πολιτική και τις συμμαχίες της χώρας έως την ανάταξη των εργασιακών σχέσεων, από την εκπαίδευση έως την ασφάλιση.

Με δυο λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να χαράξει μιαν εθνική στρατηγική (πράγμα που έχει να συμβεί στη χώρα τριάντα χρόνια τώρα) και να την προτείνει στον λαό. Οχι μόνον τους στόχους, αλλά και τους τρόπους.

Το ερώτημα τι είναι η Ελλάδα, τι θέλει να είναι, πού θα πρέπει να πάει, και πώς θα φθάσει στους στόχους της, πρέπει να απαντηθεί με μια στρατηγική την οποίαν, αφού καταστρωθεί και κοινοποιηθεί, ο λαός, εφ’ όσον την έχει εγκρίνει, θα πρέπει να μπορεί και να την υπερασπισθεί. Μέσα από νέους θεσμούς.

Τι θα γίνει με την πρωτογενή παραγωγή; την εκ νέου εκβιομηχάνιση; την παροχή υπηρεσιών; τον δημόσιο τομέα; το πιστωτικό σύστημα; με ποιες τακτικές θα εξυπηρετηθεί η νέα εθνική στρατηγική;

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ απαντήσει εγκαίρως και πειστικά σε αυτά κι άλλα ανάλογα ερωτήματα, υπάρχει σοβαρή η πιθανότης να λάβει απ’ τον λαό την εντολή να κυβερνήσει, είτε ως πρώτο κόμμα, είτε με καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Και στις δύο περιπτώσεις ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να κυβερνήσει μόνος του. Εις ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση, πρέπει να απευθυνθεί σε πρόσωπα κύρους, εγνωσμένων ικανοτήτων και γνώσεων από όλο το πολιτικό φάσμα. Εις ό,τι δε αφορά τον λαό, πρέπει να δοθεί με θεσμούς, πάντα με θεσμούς, η ευκαιρία σε όλους τους πολίτες, κομμουνιστές, δημοκράτες, δεξιούς, να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.

Η αναζήτηση και η ανάδειξη του καλού και του ωφέλιμου παντού, στα νοσοκομεία, τα σχολεία, τον στρατό, τη δημόσια διοίκηση, τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων, δεν αφορά μόνον τους αριστερούς, αλλά όλους τους έντιμους και ικανούς πολίτες. Μάλιστα, επειδή οι αριστεροί μόνοι τους είναι και κάπως «επικίνδυνοι», επιρρεπείς σε μικρές «δικτατορικές λύσεις», όπως έχει αποδειχθεί σε σωματεία, παρατάξεις κι οργανισμούς, ο αλληλοέλεγχος θα είναι πιο ασφαλής, πιο λειτουργικός και τοις πράγμασι παραγωγικός. Κατά τούτο υπάρχει η πιθανότης, ήδη απ’ την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ να σημειώσει απώλειες σε μέλη και στελέχη από εκείνα που νομίζουν ότι Αριστερά είναι ο ετσιθελισμός ή το καπέλωμα, από εκείνα που, εν τέλει, σνομπάρουν τον λαό (ακόμα και τον εχθρεύονται).

Προβλεπόμενες απώλειες. Η ταξική πάλη όταν ανθεί «φέρει κι άλλα» και πάντως όχι καριερίστες, εισοδιστές από παλιά φθαρμένα σχήματα τύπου ΠΑΣΟΚ ή μετανοημένους μνημονιακούς τύπου ΔΗΜΑΡ.

Τέλος -και να με συγχωρείτε που μακρηγόρησα, πλην όμως το θέμα είναι μεγάλο- αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει την εντολή και κυβερνήσει, «θα πέσουν επάνω του λυτοί και δεμένοι». Θα έχει να αντιμετωπίσει τη λυσσώδη αντίδραση τερατωδών δυνάμεων. Και διεθνών και εγχωρίων. Η πίεση εναντίον του λαού, εφ’ όσον ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράσει τον λαό, θα είναι αφόρητη, πανέξυπνη κι επικίνδυνη. Εδώ, δεν θα μιλάμε για την ελαφρά ταξιαρχία των ντόπερμαν, αλλά για βαρειές τεθωρακισμένες μεραρχίες τοκογλύφων, τραπεζιτών, πολεμοκάπηλων, «προστατών» και «εταίρων» οι οποίοι θα κινήσουν γην και ουρανό για να συνεχίσουν να λαμβάνουν γην και ύδωρ απ’ το αίμα μας.

Ο μόνος τρόπος γα να αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι τότε σύμμαχοί του και ο λαός τον Αρμαγεδδών που θα ξεσπάσει εναντίον μας θα είναι η απόλυτη και διαρκής ενημέρωση του λαού για όλα, κινδύνους και δυνατότητες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να φέρει στη σχέση κυβέρνησης - λαού τα πάνω κάτω. Αν ακολουθήσει οποιαδήποτε επικοινωνιακή πεπατημένη, αν αρχίσει να «απαντά» στα κανάλια, παίζοντας με τους όρους του παιγνιδιού καθώς τους θέτουν οι Δυνατοί, η φιλολαϊκή διακυβέρνηση δεν θα μακροημερεύσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σύμμαχοί του θα πρέπει να διαθέτουν εναλλακτικά σχέδια, ο λαός να τα γνωρίζει και να τα υιοθετεί ή όχι. Η υπεράσπιση της πατρίδας θα τεθεί επί τάπητος.

Ολα αυτά, αν είναι σωστά, σημαίνουν ότι η Αριστερά πρέπει να βγάλει από τώρα τον δημόσιο διάλογο απ’ την «ατζέντα» του Mega ή του ΣΚΑΪ ή όποιου άλλου καλοκάναλου τρομοκρατεί και χειραγωγεί τον λαό. Κανένα κλισέ, κανένα «καθαγιασμένο» στερεότυπο δεν πρέπει να εμποδίζει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να λένε την αλήθεια στον λαό, να τον προετοιμάζουν για τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει.

Το «ιερό δισκοπότηρο» όλης αυτής της υπόθεσης (μια ιστορική υπόθεση που αφορά την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο) είναι το Πρόγραμμα. Ενα προεκλογικό πρόγραμμα που μετεκλογικώς θα τηρηθεί στο γράμμα και το πνεύμα του (πράγμα που ουδέποτε έχει έως τώρα συμβεί στην Ελλάδα). Ενα στρατηγικό πρόγραμμα για τη χώρα και τον λαό της, με όλες τις απαραίτητες επεξεργασμένες τακτικές, την ευελιξία και την ευρηματικότητα που προϋποθέτουν οι νίκες κι όχι οι ηρωικές ήττες.

Στη Λατινική Αμερική οι αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες των αριστερών κυβερνήσεων οφείλονται στην τήρηση των προγραμμάτων τους.

Δεν έχουν κτίσει ακόμα τον σοσιαλισμό, αλλά τον πλησιάζουν μειώνοντας ώσπου να εξαλείψουν τη φτώχεια, την ανεργία, τον αναλφαβητισμό, τον φόβο μπροστά στους Δυνατούς, τη θνησιμότητα. Κυβερνήσεις που επανέφεραν την εθνική αξιοπρέπεια και κάνουν ό,τι μπορούν για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Κυβερνήσεις που απειλήθηκαν από θεούς και δαίμονες κι όμως στέριωσαν. Και προχωράνε. Βήμα - βήμα, στάδιο - στάδιο, επαναστάτες και μεταρρυθμιστές, κομμουνιστές και καθολικοί, τουπαμάρος και σοσιαλδημοκράτες, προχωράνε, προς το καλύτερο, προς το ανθρωπινότερο.

Απευθύνθηκαν εκεί οι λαϊκές δυνάμεις, κόμματα, σχήματα και πρόσωπα στον λαό. Ο λαός τούς εμπιστεύθηκε. Οι θεσμοί «άνοιξαν» για τον λαό, και τώρα εκεί εφτά λαοί προχωράνε κατά τη βούλησή τους, τις επιλογές τους και τους τρόπους τους.

Γιατί όχι κι εδώ;

 

 

ΜΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΘΕΣΗ

Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών : επεισόδιο Χv

Αξιολόγηση  των  εκπαιδευτικών : επεισόδιο  Χv 

 

      Εδώ  και  μερικά  χρόνια  η  κυβέρνηση  των  «Εργατικών»  στην  Μ. Βρετανία  εφαρμόζει  ένα  μέτρο - εισήγηση  της  κυβέρνησης  των  «Συντηρητικών» -   σύμφωνα  με  το  οποίο  το  ποσοστό  επιτυχίας  των  μαθητών  στις  εξετάσεις  καθώς  και  οι  απουσίες  στο  σχολείο  θα  συνεκτιμώνται  στην  αξιολόγηση  των  εκπαιδευτικών, που  μπορεί  να  τους  κοστίσει  μέχρι  και  την  απόλυση.

     «Κακός μαθητής  ίσον  κακός  δάσκαλος»  λοιπόν. Το  παραπάνω  αντιεπιστημονικό  και  αντιπαιδαγωγικό  αξίωμα οι  εκάστοτε  πολιτικές  εξουσίες της  πατρίδας  μας, έντεχνα  τα  τελευταία  χρόνια, επεδίωξαν  και  σε  μεγάλο  βαθμό  κατάφεραν  να  περάσουν  στην  κοινή  γνώμη ως  «εκπαιδευτικό  αξίωμα».  Με  αυτό  τον  τρόπο  επιχειρούν  να  δώσουν  απάντηση  στο  εξόφθαλμο  πρόβλημα  της  εκπαίδευσης  στην  πατρίδα  μας, μη θέλοντας  να  αναλάβουν  τις  δικές  τους  ευθύνες. Παραβλέπουν  με  αυτή  τη  λογική  τις  συνθήκες  και  τους  παράγοντες, που  δεν  είναι  μόνο  σχολικές  μα  κυρίως  κοινωνικές -  πολιτικές - εξωσχολικές,  που  προσδιορίζουν  την  εκπαιδευτική  επιτυχία  ή  αποτυχία.

        Σύμφωνα  λοιπόν  με  την  προηγούμενη  λογική  τα  τελευταία  χρόνια  έγιναν,  γίνονται  και  θα  γίνουν  προσπάθειες  «αξιολόγησης  της  εκπαίδευσης  και  κυρίως  του  εκπαιδευτικού». Την  τελευταία  προσπάθεια  υπογράφει  ο  μεταρρυθμιστής, του  μεταρρυθμιστού  κ. Αρσένη, κ. Ευθυμίου.

    Το  ΥΠΕΠΘ  με  νέο(;) πρόσφατο  νομοσχέδιο  για  την  αξιολόγηση  επιχειρεί  την  ενίσχυση  των  ελεγκτικών  μηχανισμών,  χρησιμοποιώντας  την  γραφειοκρατική  ιεραρχία  που  υπάρχει, την  αύξηση  των  εσωτερικών  ανταγωνισμών, την  καλλιέργεια  δημοσιοϋπαλληλικού  χαρακτήρα  και  τελικά  την  πλήρη    χειραγώγηση  των  εκπαιδευτικών.

     Ποτέ  άλλοτε  μέχρι  τώρα  και  κανένα  μοντέλο  «αξιολόγησης»  δεν  προέβλεπε  τόσες  μορφές  πολλαπλού  ελέγχου  των  εκπαιδευτικών  και  από  τόσους  φορείς.

     Αλλά  αλήθεια  υπάρχει  ή  όχι  αξιολόγηση  στην  δική  μας  εκπαίδευση. Για  να  απαντηθεί  το  ερώτημα  πρέπει  να  συμφωνήσουμε  στο  ότι  η  αξιολόγηση  γίνεται  και  άρα  υπάρχει  όταν  συνεχώς  βρίσκουμε  τρόπους  να  βελτιώνουμε  την  παρεχόμενη  εκπαίδευση  μέσα  από  τη  διαδικασία  παραγωγής  της. Είναι  άχρηστο  και  άδικο  για  παράδειγμα  να  εξοντώσεις  έναν  εκπαιδευτικό (ηθικά, οικονομικά, επαγγελματικά,  κοινωνικά)  δίχως  να  του  παρέχεις  και  την  δυνατότητα  να  βελτιωθεί.  Κι  ενώ  το  νομοσχέδιο  θα  κατηγοριοποιήσει  τους  εκπαιδευτικούς  -με  ό,τι  αυτό  συνεπάγεται-  σε  πολύ  επαρκείς, επαρκείς, ανεπαρκείς,  καμιά  παράγραφος  δεν  προβλέπει  με  ποιόν  τρόπο,  με  ποια  διαδικασία  ο  εκπαιδευτικός  θα  βελτιωθεί.

      Πέρα  από  αυτό  κυρίαρχο  για  τους  εκπαιδευτικούς  παραμένει  το  ποιοι  θα  αξιολογήσουν  το  έργο  τους. Οι  μνήμες  του  παρελθόντος  με  τα  έργα  και  τις  ημέρες  των  «επι-θεωρητών»  είναι  νωπές  για  πολλούς. Δυστυχώς  παραμένει  σε  εκκρεμότητα  η  αξιοπιστία  της  επιλογής  των  κάθε  λογής  προϊστάμενων  που  καλούνται, κατά  το  νομοσχέδιο, να  αξιολογήσουν  τους  υφισταμένους  τους  εκπαιδευτικούς.

          Στην  πατρίδα  μας, κυρίως στον  δημόσιο  τομέα, έχει  επικρατήσει  η  άποψη  ότι  προϊστάμενος  σημαίνει  απαλλαγή  εργασίας, απαλλαγή  ωραρίου, αυταρχική  και  μονοδιάστατη  διοίκηση  στα  χνάρια  των  προηγούμενων, έστω  κι  αν  έχουν  αλλάξει  νόμοι  και  διατάξεις. Η  γνωστή, στην  πλειοψηφία  της, κομματική  και  παρακομματική  ιεραρχία, επιλεγμένη με  το  γνωστό  τρόπο και  σε  πολλές  περιπτώσεις  λάθρα  βιώσασα, μπορεί  άραγε  να  αξιολογήσει  αντικειμενικά    τον  εκπαιδευτικό  με  την  έκθεση  που  θα  συντάσσει ; Την  ίδια  ώρα  στην  Ευρώπη  δεν  υπάρχει  περίπτωση  αναξιοκρατικής  επιλογής. Η  επιλογή  γίνεται  με  κριτήρια  την  δημιουργική  ικανότητα, την  προσφορά  και  την  διοικητική  αξιολόγηση  μέσα  από  ένα  πλέγμα  παραμέτρων.

      Έχει  κι  ο  εκπαιδευτικός  ευθύνη  στην  διαμορφωθείσα  κατάσταση. Γιαυτό   χρόνια  τώρα  μέσα  από  συνέδρια  και  ημερίδες  αλλά   κυρίως  από την  καθημερινή  επαφή  με  την  πραγματικότητα,  συνέθεσε  και  κατέθεσε  στους  αρμόδιους  τις  προτάσεις  του  για  ένα  σύστημα  αξιολόγησης  που  θα  βασίζεται  στα  πραγματικά  προβλήματα  και  θα  δίνει  λύσεις  σαφείς  και  παιδαγωγικές. 

      Το  πιθανότερο  βέβαια  είναι  πως  θα  ακολουθήσουν  κι  άλλα  νομοσχέδια  και  Προεδρικά  διατάγματα  που  θα  προβλέπουν  την  σύνδεση  του  μισθού  με  τον  βαθμό  και  την  αποδοτικότητα. Κι  ίσως  την  διαιώνιση  κι  επέκταση  του  θεσμού  των  αναπληρωτών  και  ωρομισθίων, την  άρση  της  μονιμότητας, την  εργασιακή ανασφάλεια, την  ενίσχυση  των δημοσιοϋπαλληλικών  χαρακτηριστικών  των  εκπαιδευτικών.

      Οι  άξιοι  κυβερνήτες  μας  παραβλέπουν, σκόπιμα  πιστεύω,  τούτο :  αν  κάτι  λειτουργεί  ακόμη  στην  δημόσια  εκπαίδευση  είναι  γιατί  οι  εκπαιδευτικοί   καταθέτουν  καθημερινά την  ψυχή  τους,  αξιολογούν  και  αξιολογούνται  από  μαθητές   και  γονείς,  προβληματίζονται  και  προσπαθούν  μόνοι  και  αβοήθητοι  από  την  πολιτεία  να  ενισχύσουν  τις  γνώσεις  και  το  επίπεδό  τους  σε  ατομική  βάση  (είναι  αλήθεια  δίχως  επιτυχία  τις  περισσότερες  φορές). Είναι  ίσως  οι  τελευταίοι  που  εργάζονται  με  βάση  «τον  πατριωτισμό  των  Ελλήνων».

    Αν  το  ζητούμενο  σήμερα  είναι  η  ανάπτυξη  ελεύθερων  πολιτών  με  κρίση  και δημιουργική  ικανότητα επιβίωσης, ο  εκπαιδευτικός  δεν  μπορεί  και  δεν  πρέπει  να  είναι  ούτε  παιδονόμος  και  παιδοφύλακας, ούτε  ιμάντας  μεταβίβασης  γνώσεων  μιας  κυρίαρχης  ομάδας  της  κοινωνίας  μας. Οφείλει  να  προσπαθεί  να  διαμορφώνει  ανθρώπους  ελεύθερους, κριτικά  σκεπτόμενους, ανυπότακτους και  δυναμικούς. Για  να  τα πετύχει  αυτά   προϋπόθεση  είναι  να  έχει  και  ο  ίδιος  αυτά  τα  χαρακτηριστικά. Το  νομοσχέδιο  για  την  «αξιολόγηση»  δυστυχώς  τον  θέλει  αλλιώς. Κινείται  σε  εντελώς  διαφορετική  κατεύθυνση. Γιαυτό  απλά  οι  εκπαιδευτικοί  θα  απορρίψουν  στην  πράξη  κάθε  προσπάθεια  εφαρμογής  του. 

 

 

Κώστας  Κάιλας

Δάσκαλος

 

Δημοσιευμένο  στην  εφημερίδα  Λαμιακός Τύπος  στις 22 Σεπτεμβρίου 2001

 

 

 

Ψήφισμα συμπαράστασης στους αγώνες των αγροτών

Ψήφισμα συμπαράστασης

στους αγώνες των αγροτών

 

       Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Εκπ/κών  Πρωτ/μιας  Εκπ/σης Φθιώτιδας  δηλώνει   τη  ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ  ΚΑΙ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ της  στους  αγρότες  που για μια ακόμα φορά βγήκαν στα  μπλόκα του αγώνα, σε πολλές περιοχές της χώρας.

      ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ  τη  κυβέρνηση  που  αντιμετωπίζει τον αγώνα των αγροτών με  κλούβες, ΜΑΤ, χημικά, καταστολή.

     Μετά τα ΜΑΤ στη Χαλυβουργία, την επιστράτευση  των απεργών του ΜΕΤΡΟ  και των ναυτεργατών, τη καταστολή κατά των αγροτών, αποδεικνύεται ότι ο μοναδικός δρόμος που απέμεινε στη κυβέρνηση για να επιβάλλει  τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, είναι η τρομοκρατία και η καταστολή.
Οι αγρότες εξεγείρονται και έχουν δίκιο γιατί :

·        Οι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με την συντονισμένη αντιαγροτική επίθεση του τρίτου Μνημονίου  και  της ΕΕ (νέα ΚΑΠ 2014-2020) τόσο στο εισόδημα τους , με την υπερδιόγκωση του κόστους παραγωγής και τη μείωση των τιμών των προϊόντων τους, όσο και με τις αυξήσεις στο φόρο, τα χαράτσια και τις εισφορές τους.

·        Η κυβέρνηση , με ευρωπαϊκές εντολές , επιδιώκει  την  παράδοση  της αγροτικής γης  στις μεγάλες επιχειρήσεις και τα μονοπώλια.

·        Μας παραδίνουν όλους στη σκλαβιά των μεγάλων επιχειρήσεων, τη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση.

       Ο αγώνας των εργαζόμενων  και των  αγροτών  πρέπει να είναι κοινός.

Μόνο έτσι μπορεί να σαρωθεί αυτή η πολιτική.

Μόνο έτσι μπορούν οι αγρότες να μείνουν αφεντικά στη γη τους, οι εργάτες να γίνουν αφεντικά στα όσα αυτοί και μόνο αυτοί παράγουν και μέχρι σήμερα τα κατακλέβουν οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις τους.

 

Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Εκπ/κών  Πρωτ/μιας  Εκπ/σης Φθιώτιδας χαιρετίζει το δίκαιο αγώνα των αγροτών.

    Οι εκπαιδευτικοί καλούμε όλο το λαό να σταθεί στο πλευρό των αγωνιζόμενων αγροτών. Καλούμε  όλο το λαό να παλέψουμε  μαζί, για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της αντιλαϊκής πολιτικής συγκυβέρνησης – Ε.Ε. – Μνημονίου.

    Ο δρόμος  του  αγώνα  θα  σπάσει την τρομοκρατία και το φόβο που πάνε να επιβάλλουν στη κοινωνία.

 

ΛΑΜΙΑ   3-2-2013

Ψήφισμα συμπαράστασης

Ψήφισμα συμπαράστασης

 

     Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Εκπ/κών Πρωτ/μιας Εκπ/σης Φθιώτιδας  καταγγέλλει την εκδικητική απόλυση για συνδικαλιστικούς λόγους μέσω της μη ανανέωσης της σύμβασης της ειδικής παιδαγωγού Γαϊτανίδου Άννας από την ΕΛΕΠΑΠ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων). Η Γαϊτανίδου Άννα έχει  πλούσια συνδικαλιστική δράση, καθώς είναι γραμματέας του Δ.Σ. του κλαδικού σωματείου ειδικής αγωγής (Σ.Ε.Μ.Ι.Σ.Ε.Α Σωματείο Εργαζομένων σε Μονάδες, Ιδρύματα, Σχολεία Ειδικής Αγωγής) και τα τελευταία χρόνια εργαζόταν με σύμβαση ορισμένου χρόνου που ανανεωνόταν διαρκώς.

 

  Η εργαζόμενη τον προηγούμενο μήνα είχε προβεί σε εξώδικο μαζί με άλλους συναδέλφους της προκειμένου να υπερασπιστεί το κεκτημένο να μην εργαστούν τις ημέρες μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, όπως ίσχυε επί δεκαετίες στην ΕΛΕΠΑΠ.

 

  Η διοίκηση της ΕΛΕΠΑΠ προφανώς προσπαθεί να τρομοκρατήσει με κάθε τρόπο τους εργαζόμενους και να καταπνίξει κάθε φωνή αντίστασης ώστε να μην αντιδράσουν στα σχέδια της για ατομικές συμβάσεις εργασίας και μειώσεις στους μισθούς, καθώς στους επόμενους μήνες λήγουν οι συμβάσεις εργασίας του προσωπικού.

 

   Η απόλυση της Γαϊτανίδου έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά σειρά απολύσεων, μη ανανεώσεων συμβάσεων και τρομοκρατίας στους χώρους της ειδικής αγωγής και της ψυχικής υγείας, αλλά και σε όλους τους εργασιακούς χώρους.

 

   Ζητάμε την ανανέωση της σύμβασης της Γαϊτανίδου Άννας.

 

ΛΑΜΙΑ                 3/2/2013

 

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ  ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

      Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Εκπ/κών Πρωτ/μιας Εκπ/σης Φθιώτιδας καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη δίωξη του συνδικαλιστή Ανδρέα Γιαννόπουλου, πρώην μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΜΕ Αρκαδίας.

         Ο συνάδελφος Ανδρέας Γιαννόπουλος διώκεται -κι όμως είναι αλήθεια- επειδή μοίρασε στους εκπαιδευτικούς του Μουσικού Σχολείου Τρίπολης την Ερώτηση που κατέθεσε το ΚΚΕ στο Κοινοβούλιο για τα προβλήματα και τις μεγάλες ελλείψεις στα Μουσικά Σχολεία και ταυτόχρονα την έδωσε και σε ένα εκπρόσωπο του 15μελούς των μαθητών.

         Κατηγορείται, επίσης, επειδή κλιμάκιο νέων που τον συνόδευε μοίρασε στους μαθητές κατά την ώρα του διαλλείματος ανακοίνωση-κάλεσμα με πολιτικοσυνδικαλιστικό περιεχόμενο που καλούσε στο συλλαλητήριο της Ομοσπονδίας Γονέων στα Μουσικά Σχολεία την Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013, ώρα 10:00π.μ. στο Υπουργείο Παιδείας.

         Σημειώνουμε ότι ο συνάδελφος συνδικαλιστής ενημέρωσε τους εκπαιδευτικούς και μοίρασε το υλικό πέραν του ωραρίου εργασίας του.

         Πρόκειται για πρωτοφανή δίωξη που δε θα μείνει αναπάντητη από το συνδικαλιστικό κίνημα και που ασφαλώς δεν πρόκειται να περάσει. Ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση, χτυπούν τους αγώνες και τους αγωνιστές επειδή ακριβώς φοβούνται τη δύναμη του λαού, τη δύναμη των αγώνων.

         Ο ισχυρισμός του Διευθυντή του Μουσικού Σχολείου Τρίπολης ότι δεν επιτρέπεται η διακίνηση έντυπου υλικού που έχει σχέση με τις διεκδικήσεις των εργαζομένων και της κοινωνίας στα σχολεία χωρίς την έγκριση του Διευθυντή είναι, τόσο αστείος, όσο και επικίνδυνος και γι’ αυτό δεν πρέπει να υποτιμηθεί.

        Με τις διώξεις αυτές έχουν στόχο να φοβίσουν γενικά, όποιον τους αμφισβητεί και όποιον αντιστέκεται. Θέλουν σχολεία “ανοιχτά στην κοινωνία”(των χορηγών), αλλά αποστειρωμένα από το “μικρόβιο” της ελεύθερης διακίνησης ιδεών.

 

         Η Συνέλευσή μας καλεί τον Περιφερειακό Διευθυντή Πελοποννήσου και το Διευθυντή Β/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Αρκαδίας να σταματήσουν εδώ και τώρα την απαράδεκτη δίωξη. Να την αποσύρουν οριστικά.

 

 

 

 

ΛΑΜΙΑ                 3/2/2013

Ενημέρωση για την είσπραξη της συνδρομής του Συλλόγου

Ενημέρωση για   την  είσπραξη  της  συνδρομής  του  Συλλόγου

    Όπως  γνωρίζετε  η  συνδρομή  του  συλλόγου  εισπράττεται μέχρι πέρυσι από  την  Ενιαία Αρχή Πληρωμών.

    Με μία ψήφο αρνητική ( του προέδρου, ο οποίος διαφώνησε με την παρακράτηση της συνδρομής από τη μισθοδοσία ) το Δ.Σ. αποφάσισε αρχικά να παρακρατηθεί το ποσό   των  27  ευρώ  (για τη  ΔΟΕ) από το δώρο των Χριστουγέννων μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών ( δηλ. της μισθοδοσίας).  Όμοια  το  υπόλοιπο  των 9 ευρώ για τον τοπικό σύλλογο το Φεβρουάριο.

    Αυτό έγινε  για να μπορέσουμε να εισπράξουμε τις συνδρομές κι έπειτα να στείλουμε στην Ομοσπονδία ενημερωμένες καταστάσεις μελών  μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2012 .  Μόνο έτσι   ο  σύλλογος  θα  απέφευγε   να  καταβάλει  στη  ΔΟΕ  τις συνδρομές εκείνων που  δεν θα πλήρωναν. Ενημερωτικά η συνδρομή στη ΔΟΕ προκαταβάλλεται. Αν ο  σύλλογός μας  δεν έστελνε,  ως τις 31 Δεκεμβρίου, ενημερωμένες καταστάσεις οικονομικά τακτοποιημένων μελών,  τότε η ΔΟΕ θα μας χρέωνε σύμφωνα με τον αριθμό των μελών που έχει στα αρχεία  της . Η ΔΟΕ όμως έχει στα αρχεία της στοιχεία προ δύο ετών. Εκεί φαινόμαστε με 720 εγγεγραμμένα και οικονομικά τακτοποιημένα μέλη. Υπόψη ότι πέρυσι τα μέλη ήταν περίπου 630 αλλά  το περσινό Δ.Σ. δεν υπέβαλε πραγματικά στοιχεία και ο σύλλογος  πλήρωσε τελικά  2.300 ευρώ επιπλέον από όσα έπρεπε στην ομοσπονδία ως ένα είδος «κεφαλικού φόρου».  Φέτος λόγω της μείωσης των θέσεων εργασίας αλλά και της  δεδηλωμένης άρνησης κάποιων συναδέλφων να μην πληρώσουν τη συνδρομή προς την ομοσπονδία, ο αριθμός των μελών θα προέκυπτε σίγουρα πολύ μικρότερος.

   Προσπαθήσαμε λοιπόν ξεκάθαρα  να προστατέψουμε τα συμφέροντα του συλλόγου.

     Στη συνέχεια σε    συνεννόηση   με   το  οικονομικό  τμήμα , ζητήσαμε από τα μέλη μας  να ενημερώσουν τον εκκαθαριστή αν δεν επιθυμούν την παρακράτηση της συνδρομής τους.    Το οικονομικό τμήμα έλαβε υπόψη τις δηλώσεις των συναδέλφων που αρνήθηκαν  και ολοκλήρωσε τη διαδικασία υποβάλλοντας  ηλεκτρονικά  τις καταστάσεις μας στην ΕΑΠ.

     Στη συνέχεια όμως   ο  Διευθυντής  Π.Ε. Φθιώτιδας, μετά από έγγραφη προειδοποίηση συναδέλφου - πιθανά εξώδικου-, άλλαξε γνώμη και   αποφάσισε   να  μην  επιτρέψει να παρακρατηθεί η   συνδρομή (απόφαση  την οποία  κοινοποίησε  σε  όλες τις  σχολικές  μονάδες). Ζήτησε άδεια, ξαναμπήκε στο σύστημα πληρωμών  και αφαίρεσε την παρακράτηση του ποσού των 27 ευρώ. Απόφαση  σεβαστή  μιας  και  ήταν στη δικαιοδοσία του να το κάνει. 

    Σε  καμία  περίπτωση  δεν  υπήρξε   θέμα , όπως  διαδίδουν κάποιοι σκόπιμα, ότι παραλείψαμε να υποβάλλουμε καταστάσεις μελών κι αυτό  αποδεικνύεται από το ότι η Διεύθυνση απέστειλε αρχικά τις καταστάσεις με παρακράτηση της συνδρομής.  Άλλωστε , όπως προκύπτει από το αρχείο του συλλόγου , ούτε πέρυσι υπέβαλε το Δ.Σ. κάποια κατάσταση κι αυτό πάλι δεν είχε σταθεί εμπόδιο στην παρακράτηση της συνδρομής μέσω μισθοδοσίας.

    Σε  κάθε  περίπτωση  το  Δ.Σ. του  συλλόγου  δεν  είχε  λόγο   να  αρνηθεί  την  όποια  τυπική  γραφειοκρατική  διαδικασία ( π.χ.  καταστάσεις  μελών  που  θα  επιθυμούσαν  να  παρακρατηθεί  η  συνδρομή ή οτιδήποτε άλλο μας ζητούσε ο εκκαθαριστής  . Τονίζουμε  ότι  η  παρακράτηση  συνδρομής  όσων  επιθυμούν  μέσω  ΕΑΠ  είναι  μια  διαδικασία  που  διευκολύνει  την  ίδια  τη  λειτουργία  του  Δ.Σ.  και ιδιαίτερα του ταμία ο οποίος επιφορτίζεται όλο αυτό τον όγκο δουλειάς επί μήνες.

     Ας μιλάμε λοιπόν όλοι ξεκάθαρα. Η παρακράτηση της συνδρομής δεν έγινε επειδή ο  Δ/ντής Π.Ε. Φθιώτιδας πιέστηκε από το εξώδικο που έλαβε  και μόνο από αυτό .

      Η εξέλιξη αυτή  οδήγησε το Δ.Σ. σε δεύτερη συνεδρίαση να επιλέξει   ( με πλειοψηφία)   δυο άλλους τρόπους είσπραξης της συνδρομής . Σας τους κοινοποιήσαμε  με  έγγραφό  μας  στις  8 Δεκεμβρίου.  Μέσω  κατάθεσης  στον  τραπεζικό  λογαριασμό   ή  με  καταβολή  μετρητών  στο  Σύλλογο.

 

       Το θέμα επανήλθε  από μέλη που μειοψήφισαν  σε τρίτη και πρόσφατα σε τέταρτη συνεδρίαση   του Δ.Σ. Η πλειοψηφία των μελών στήριξε την ίδια απόφαση και πρότεινε παράλληλα  το θέμα να τεθεί και στη Γενική Συνέλευση για να αποφασίσει το κυρίαρχο όργανο για  τον τρόπο είσπραξης της συνδρομής τώρα και  μελλοντικά.

        Ενημερωτικά σας υπενθυμίζουμε  ότι  σε κάθε   Γενική  Συνέλευση  όπως και  στη Γ.Σ. του  Μαϊου  (για τις εκλογές  αντιπροσώπων) δικαίωμα  λόγου  και  ψήφου   έχουν  μόνο  τα  οικονομικά  τακτοποιημένα  μέλη  του  συλλόγου (άρθρο  16  του  καταστατικού). Επίσης  το καταστατικό προβλέπει ότι   το  Δ.Σ. ή η Γενική Συνέλευση μπορεί  να   διαγράψει  μέλος  του  συλλόγου  που  καθυστερεί  αδικαιολόγητα   τη  συνδρομή  του  πάνω  από  ένα  χρόνο (άρθρο  8) .

       Τέλος οι   συνάδελφοι  που επιθυμούν  να  είναι  οικονομικά  τακτοποιημένα  μέλη  του  συλλόγου  μας, μπορούν ακόμα να   καταβάλλουν  την  συνδρομή  τους  με  τους  τρόπους  που  προαναφέραμε.

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

                                             

                                                                                                         Λαμία, 3.2.2013

        Εμείς οι εκπαιδευτικοί  του συλλόγου δηλώνουμε  ότι η συμμετοχή στο σύλλογο πρέπει να είναι συνειδητή προσωπική επιλογή. Συνειδητή επιλογή η εγγραφή, συνειδητή επιλογή και η συνδρομή.

      «Πληρώνω» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι και θα  «συμμετέχω».

      Οι φανατικοί υποστηρικτές  της ιδέας της παρακράτησης από το μισθό , ενδιαφέρονται πολύ για έναν εύρωστο οικονομικά σύλλογο με πολλά μέλη και καλό ταμείο.

      Ο σύλλογός μας  είχε και πολλά μέλη και καλό ταμείο.

      Επί χρόνια όμως σερνόμασταν σε συνελεύσεις με ανούσιους παραταξιακούς διαπληκτισμούς για το ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις . Στο τέλος κέρδιζαν κάποιοι τις εντυπώσεις αλλά έδιωχναν τους συναδέλφους. Επί χρόνια σερνόμασταν σε συνελεύσεις παρωδία,  όπου οι προτάσεις των μελών ακουγόταν μεν αλλά ποτέ δεν έμπαιναν σε ψηφοφορία.  Θυμάστε γιατί; Στην αρχή, κατόπιν συνεννόησης των παρατάξεων , συμφωνούσαν ότι δήθεν υπήρχε απαρτία. Όταν όμως έφτανε η ώρα της ψήφισης των προτάσεων ξαφνικά οι ίδιοι που είχαν συμφωνήσει την πλασματική απαρτία θυμόταν ότι «δεν έχουμε  απαρτία».

      Έτσι τους βόλευε. Να μην δεσμεύονται από καμιά απόφαση της συνέλευσης για   να μπορούν εν λευκώ  να παίρνουν μόνοι τους τις αποφάσεις. Έτσι αντιλαμβάνονται τη  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κάποιοι «σοφοί» του κλάδου.

      Και τώρα αφού  μας κλάδεψαν όλους, παριστάνουν πάλι τους ειδήμονες. Αυτοί ξέρουν , αυτοί μπορούν , αυτοί ωρύονται όταν πρόκειται να αποφασίσετε εσείς. Και ποιος είναι ο στόχος τους ; Να τους  δώσουμε δυο  τρεις  θεσούλες  και δυο τρία αξιώματα- το ένα  δεν τους φτάνει – για να μας σώσουν ακόμη περισσότερο.

       Αυτό είναι το μεγαλείο κάποιων στελεχών της εκπαίδευσης! Αυτό είναι το μεγαλείο των αιρετών μας ! Από το πρωί ως το βράδυ παπαγαλίζουν : «Δεν υπάρχουν πιστώσεις», «Οι ανάγκες θα καλυφθούν εκ των ενόντων» ή «  Θα δουλέψουμε με ορθολογισμό και σύνεση…» ή το περίφημο του αιρετού μας  στην πρώτη συνάντηση φέτος των νηπιαγωγών « Δεν φοβόμαστε την αξιολόγηση ! »

     Πού είναι το ηθικό ανάστημα  να αναδείξουν το πρόβλημα , να ενημερώσουν το Δ.Σ. και τα μέλη,  να πιέσουν βουλευτές και πολιτικούς, να βγουν στα μέσα ενημέρωσης να διαμαρτυρηθούν και  να απαιτήσουν λύσεις ;    

      Άξια τέκνα, άξιων κομματικών προγόνων. Προγόνων τους που ενώ είναι στη σύνταξη εδώ και χρόνια δέχονται να τους καθοδηγούν και να τους κατευθύνουν ακόμα και σήμερα ! Το μόνο που γνωρίζουν να κάνουν καλά είναι να γαντζώνονται στις καρέκλες τους και να παραμένουν  πιστοί στο υπερεγώ τους.

      Αυτό είναι  δυστυχώς και το  κατάντημα μιας  μερίδας   υποτελών συνδικαλιστών , που όταν τους βάζεις θέμα καταγγελίας της διοίκησης τους πιάνει τρέμουλο και ψελλίζουν « Δε συμφωνώ» χωρίς να τολμούν να προβάλλουν ούτε ένα αντεπιχείρημα .

      Σήμερα για να ξελασπώσουμε χρειάζεται να βάλουμε όλοι ένα χεράκι βοήθειας. Κι αυτή η βοήθεια δεν είναι παρά η ενεργή μας συμμετοχή. Όσο εμείς μένουμε  στην άκρη , δίνουμε  χώρο σε κάποιους άλλους να επιπλέουν. Όταν δίνουμε  το παρόν στις συνελεύσεις  εκείνοι αποχωρούν σιωπηλά μην αντέχοντας τις δημοκρατικές διαδικασίες για να επιστρέψουν αργότερα έχοντας την απαίτηση να τους επαναλάβουμε τις αποφάσεις που πάρθηκαν και το θράσος να θέσουν εκ των υστέρων θέμα απαρτίας.

    Σήμερα θέτουμε ένα βασικό στόχο : Οι αποφάσεις να παίρνονται εδώ , στις Γενικές Συνελεύσεις. Οι συνελεύσεις θα γίνουν αυτό που τους αρμόζει : τα κύτταρα και τα κάστρα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.    Στέλνουμε το μήνυμα σε κάθε κετεύθυνση :

-Δεν ανεχόμαστε  άλλο τους επαγγελματίες συνδικαλιστές .

- Δεν ανεχόμαστε  άλλο τα μαγειρέματα και τις διακρίσεις.

- Δεν ανεχόμαστε άλλο τους φιλόδοξους παραγοντίσκους που  διψούν για θέσεις  και αξιώματα.

- Δεν ανεχόμαστε άλλο τις πολιτικές και τους πολιτικούς που βουλιάζουν το λαό στη φτώχεια και μετατρέπουν τη χώρα μας σε αποικία των  τραπεζιτών.

Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να αποφασίζει για μας , χωρίς εμάς !